ಲೇಖಕ: ಅನಂತಮೂರ್ತಿ ಯು ಆರ್‍

ಬಾಯಲ್ಲಿ ಅರಳು ಹೊಟ್ಟಿದಂತೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಏನು ಬಂದ ಹಾಗೆ? ಒಂಟಿ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಂಬಕ್ಕೊರಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಾರಾಯಣ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ – ಗಣ ಬಂದವನಂತೆ. ತಗ್ಗಿಸಿದ ಸೊಡ್ಡು ನೋಡಿ `ಭೇಷ್’ ಎನ್ನಬೇಕೆನಿಸಿತು ಸಂಕಪ್ಪಯ್ಯನಿಗೆ. ಅಂತೂ ಪರವಾಯಿಲ್ಲ […]

ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ…. * * * ಓಹ್! ಏನು ಸೋಜಿಗ!!…. ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ಪರ್ಶನವೆ? ಪುಳಕಿತವಾಗಿ ರೋಮಾಂಚಿತ ದೇಹ ಗಡ ಗಡನೆ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ!…. ಮಹಾ ಪೂರವೆ? ಹೃದಯ ಹಾಲ್ಗಡಲಿನ ತೆರೆತೆರೆಗಳು ನೊರೆನೊರೆಯಾಗಿ ಉಕ್ಕುತ್ತಿವೆ!! …. ಇದೇನು! […]

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ೬ ಗಂಟೆ “ಗುರುಪುರದ ದಲಿತ ಸೇವಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಿರಿ,” ಎಂದು ಸ್ಟೆಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿತ್ತು. ಇಳಿದವನು ನಾನೊಬ್ಬನೆ. ಗುರುಮೂರ್ತಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾರನೇ ದಿನ ಮದುವೆಯಾಗಲಿದ್ದ ಗಂಡಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನ […]

ಬರೆಯಲೇಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡ ರಾಘವ. ತೊಡಗಿದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬಹುದು: ಆದರೆ ತೊಡಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಉದಾಸೀನ. ಉದಾಸೀನವಲ್ಲ – ಭಯ. ಎಷ್ಟೊಂದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ. ಒಳಗೊಂಡು. ಒಡಲನೂಲಿನಿಂದ ನೇಯುವಂತೆ. ಟೀ ತರಲೆ ಎಂದಳು ಒಳಗಿನಿಂದ ಛಾಯ. ಟೀ […]

– ೧ – ಇನ್ನೂ ಪೀಚು ಹುಡುಗಿ ಹೆಲೆನ್. ಕನ್ನಡಿ ಎದುರು ಸೇಳೆಮಾಡುತ್ತ ಕುಣೀತಿದಾಳೆ. ಬೀದಿ ಪೋಕರಿಗಲನ್ನು ಕಂಡು ಕಲಿತುಕೊಂಡ ಹೆಜ್ಜೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಯ ಬಳಕುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತ ಸುಖಿಸುತ್ತಿರುವ ತನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವಳು ನಿರ್ಲಜ್ಜೆ. […]

….But most for those whom accident made great As a radiant chance encounter of cloud and sunlight grows Immortal on the heart: whose gift was […]

( ಈ ಕಥೆ ಗೆಳೆಯ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರರಿಗೆ ಅರ್ಪಿತ ) ‘ಅದೆಷ್ಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೊ ಏನೊ. ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೂ ಹಿಂದೆ. ಬುದ್ಧನಿಗೂ ಹಿಂದೆ. ಕಾಣಿಸ್ತ ಇದೆಯ? ಎದುರು ಬಂಡೆ ಮೇಲೆ? ಅದು ಆ ಮಾನವ […]

ಗುಡಿಸಲು ಶುಭ್ರವಾಗಿತ್ತು-ಗುಡಿಸಿದ್ದ ಅಂಗಳ. ಚಿಟ್ಟೆ. ಹುಲ್ಲಿನ ಮಾಡು, ಅಂಗಳದ ಸುತ್ತ ಬಿದಿರಿನ ಬೇಲಿ. ಚಿಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೊಬ್ಬ ಮುದುಕಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ಗುಡುಸಿಲಿನ ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಒಂದು ಕೊಡೆ. ಮೊಳೆಗೆ ನೇತು ಹಾಕಿದ ಅಂಗಿ. ಪ್ಯಾಂಟು. ಗೋಡೆಯ […]

ಕೆರೆಗೆ ಹಾರಿ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ಬಂದದ್ದು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಆಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ದೃಶ್ಯ ಅಸಂಬಂಧವಾಗಿ ಮರುಕಳಿಸತ್ತೆ! ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರಿ ನಿಧಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ಕಂಡದ್ದು: ಹುಲ್ಲು ಹೊದೆಸಿದ ಗುಡಿಸಲು. ಎದುರು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಗೂಡಿನ […]

ತಿಳಿಯಲಾಗಲೆಂದು ನಾನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಯಲು ಬಿಟ್ಟು ಬಾರಿನ ಸ್ಟೂಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದೆ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಒಳಗೆ ಹೊರಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನರ ಮಧ್ಯ ಯಾಕೆ ಆರಿಸಿಕೊಂಡನೋ? ಕೈ ನೀಡಿಯೇಬಿಟ್ಟ. ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯ […]