ಲೇಖಕ: ಜಯಂತ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ

ಓಯ್ ಕಮಲಗಳೇ ತುಸು ತಾಳಿ ಅರಳಬೇಡಿ ಏಯ್ ಮೋಡಗಳೇ ತುಸು ತಾಳಿ ಓಡಬೇಡಿ ಅಯ್ಯೊ ಕವಿಸಮಯಗಳೇ ತಾಳಿ ಜಾರಬೇಡಿ ನಾನೀಗ ಕಚೇರಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇನ್‌ಕಂ ಸರ್‍ಟಿಫಿಕೇಟ್‌ಗಾಗಿ ಉತ್ಕಟ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ ಮುಂಜಾನೆಯಿಂದ *****

ಇಷ್ಟು ಇಷ್ಟೆಂದೇಕೆ ಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವೆ ಮರೀ ಇದ್ದದ್ದು ಅರಿಯುವಾ ಜತೆಗೆ ಇಲ್ಲದ್ದೂ ಸರಿ ನೀನು ಇಷ್ಟೆಂದದ್ದು ಅವನಿಗಷ್ಟಾದೀತು ನಿನಗೆ ಇಶ್ಶಿಯಾದ್ದವಗೆ ಇಷ್ಟ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಸೂಜಿ ತುದಿಯಷ್ಟು ತೂತೊಳಗೆ ಜಗ ಹೊಕ್ಕು ಬರುವದು ಬಹಳೇ […]

ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ- ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದರು ಬಡಿತ ನಿಂತ ಹೃದಯಗಳ ಮೇಲೆ ಹದ್ದು ಹಾರಾಡಿದವು ಕಾಕಾ ಕಾಗೆ ಕೂಗಿದವು ಮಳೆ ವ್ಯರ್‍ಥ ಸುರಿದು ಹೆಣಗಳ ಮೀಯಿಸಿತು ಇರುವೆಗಳು ಜಂಬೂ ಸವಾರಿ ಹೊರಟವು […]

ದಿಕ್ಕು ದಿಕ್ಕು ಹಾರುವ ಪಿಂಡದನ್ನ ತಿಂದು ಕೊಬ್ಬಿದ ಕಾಗೆಗಳ ಸರೀ ನೆರಳಡಿಗೆ ಮಡಿಸೀರೆ ಕೌಪೀನ ಒದ್ದೆ ಬೆನ್ನು ಬಿಳಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷೆ ಚರ್‍ಮ ಹರಗುತ್ತ ಹರಿದಾಗೆಲ್ಲ ಜನಿವಾರ ನಿರ್‍ಲಿಪ್ತ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತ ಬಿಸಿಲು ಕಾಯಿಸುತ್ತ ಕೂತ ದಪ್ಪ […]

ಹಕ್ಕಿಗಳಿಲ್ಲಾ ರಂಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಲ್ಲಾ ರಂಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನವಿರು ನೀರಲ್ಲದ್ದಿ ಗಗನಕ್ಕೆ ನೆಗೆಯುವ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲಾ ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಗಾಳಿ ಹರಿಯುವದೇ ಇಲ್ಲಾ ಪಟ್ಟೆ ಪಟ್ಟೆ ಗರಿ ಕಣ್ಣು ಕೊಕ್ಕುಗಳು ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಕಾಳು ಹೆಕ್ಕಲಿಲ್ಲಾ ರಂಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಬಾತು […]

ಹೆದ್ದಾರಿಯ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಎದುರು ಬದುರು ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೆ ಪ್ರೇಮ ಉಕ್ಕಿತು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಎರಡು ಮೈಮರೆತು ಭರದಿಂದ ಮುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟವು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಚುಂಬನ ಪಾಪ ಒಳಗಿದ್ದ ಎಲ್ಲರದು ದಂತಭಗ್ನ *****

ಹೊಳೆವ ಹೊಂಗನಸುಗಳ ಶಬ್ದ ಸಂಕೋಚಗಳ ದಟ್ಟ ನಟ್ಟಿರುಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು ಮಾತುಗಳು ಢಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ತೂತಾಗಿ ಕೂತು ಪರಡಿಗಳ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಬಣ್ಣದ ಕನ್ನಡಕ ಸುತ್ತಾಮುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಾ ಚಿನ್ಹೆಗಳ ಚಿಲಕ ಗೋದಾಮಿನ […]

ಈ ಅಲರ್‍ಜಿ ಯ ಮರ್‍ಜಿ ಕಾಯುವದು ಎಷ್ಟು ಅಯ್ಯೋ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪುಷ್ಪ ಪರಾಗ ಸೋಪು ನೊರೆ ಹಬೆ ಹಬೆ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಬಿಸಿಲು ಹಾಗೆ ಚಳಿ ಮಳೆ ಅಂತ ದೋಸ್ತ ದೋಸ್ತಿಯರ ಮಧ್ಯ […]

ಜೀವರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಾನೀಗ ಅಭ್ಯಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ….. ಜೀವರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವವಿಲ್ಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಹೊಳಹು ಮತ್ತೆ ಅವಶೇಷದ ಅರಿವು ಹೀಗೆ ಯಾವ ಅವಿರ್‍ಭಾವವೂ ಇಲ್ಲ ಇದಕ್ಕೆ ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಮರೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನ ಸರಸರ ತೆರೆಯಮೇಲೆ ತಂದುಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವದೊಂದೇ ಗೊತ್ತು. ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನರಳಿ […]

ಬೆಳಕಿನ ನೂಲುಗಳ ಥರ ಥರ ಬಣ್ಣದಲದ್ದಿ ನೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್‍ಯ ನಿನಗೊಂದು ಸೀರೆ ಭೂಮೀ ನಿನ್ನ ಮೇಲೇ ಹಠಾತ್ತನೆ ರಾತ್ರಿ ಬಂದು ಹರಿದೊಗೆಯಿತದನ್ನ ನಿರತ ಸೂರ್‍ಯನನ್ನೊದ್ದು ಕಡಲಿನೊಳಗೆ ಅವ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದ ಕೈಲಿ ನೀರ ಬಡಿಬಡಿದು […]