ಲೇಖಕ: ವೈದೇಹಿ

ನಾನು ಬಾಬುಲಿಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಬಾಬುಲಿ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.  ಅವಳ ತಾಯಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.  ಬಾಬುಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ “ವಕೀಲರ ಮೆನಗೆ ಹಾಲು ಕೊಟ್ಟು ಬರಲು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ”, “ಅಂಗಡಿಗೆ ಬತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟು ಬರಲು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ”, “ಡಾಕ್ಟರ ಮನೆಗೆ […]

ನಾವೆಲ್ಲ ಮುಟ್ಟಬಾರದಂತೆ, ನಾವೆಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಸ್ತ್ರೀ, ಶೂದ್ರ, ಪತಿತ, ಷಂಡ, (ನಾವೆಲ್ಲಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಗುಂಪು) ವಿಷ್ಣುಶಂಕರರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಪೂಜಿಸಬಾರದು. ‘ಶಾಲಗ್ರಾಮ’ ಶಿಲಾರ್ಚನೆಗೂ ನಾವು ಅನರ್ಹರು! ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯ, ಪದ್ಮಪುರಾಣ ಮುಂತಾದವನ್ನು ಅಧಾರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೀಗನ್ನುತ್ತಾರೆ. […]

ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ಧಾತು ಬಂದರೆ ಬಂತು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಡಾಕ್ಟರು ಎಂದ ನರಸಿಂಹ. ನನಗೆ ಒಸಗೆ ಕೊಡಲು ಬಂದವ. “ನಿನ್ನ ವಾಣಿಮಾಯಿ ಪೆಟಿಗೆ ಕಟ್ತ್ ಇಲಾರಿಲೆ ಇದ್ಲ್. ಬೇಗ ಬಾ.” ಎಂದು ಕರೆಯಲು […]

ಈಗಲೂ ನಡುರಾತ್ರಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅದು ನೆನಪಾಯಿತೆಂದರೆ ನರ್ಮದಾ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ. ಸಟ್ಟಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಯಾರೊಡನಾದರೂ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ತಾನು ಕೂಡ. ಯಾರೊಡನೆ? ಏನಿಲ್ಲ, ಅದೇ. ಆ ಹೆಂಗಸು ಅವತ್ತು ರೈಲು ಹೊರಡುವಾಗಲೇ […]

ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಅವರಿಗೇನೂ ಮಾತು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಶಬ್ದಗಳು ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಸನ್ನೆ ಸದ್ದುಗಳೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತ ಬಂದಂತೆ ಭಾಷೆ ಅವರನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿತು. ಶಾಬ್ದಿಕ ಭಾಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಏನನ್ನು ಹೇಳಲೂ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ […]

ಯೋಚಿಸಿ ಬಗೆಹರಿಯದೆ ಲತಾ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತು ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಳು. ಮೈಮೇಲೆ ಪೇಪರು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಓದಲು ಹವಣಿಸಿ ಆಗದೆ ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಹಿಂದೆ ಒರಗಿದಳು. ಸೋಫಾದ […]

ನೆಗಡಿ ಕವುಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಮೂಗು ಕಿತ್ತು ಒಂದೆಡೆ ಕುಕ್ಕಿ ಇಡಬೇಕೆಂಬಷ್ಟು. ಸಣ್ಣಗೆ ಜ್ವರದ ಬಿಸಿ ಇತ್ತು. ಬಾಗಿಲು ಸದ್ದಾಯಿತು. ತೆರೆದರೆ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಿವೃತ್ತ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಹೇಳಬಹುದಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಚಪ್ಪತೆ ಮುಖ. ಬಚ್ಚಿ ಬತ್ತಿದ […]

ದಾರಿಯೇನೂ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಮನೆಗಳೂ, ಅದರೊಳಗಿರುವವರು ಮಾತ್ರ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ, ಪ್ರತಿದಿನದಂತೆ, ಆ ದಾರಿಗುಂಟ ಬರುವಾಗ ಒಂದು ರಿಕ್ಷಾ ಅವಳ ಬದಿಯಿಂದಲೇ ದಾಟಿತು. ಒಂದು ಮನೆ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತು. ರಿಕ್ಷಾದಿಂದ […]

ಹೀಗೇ ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ತಂಗಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮರಿ ಅದು. ಇದು ಯಾವ ಮರಿ? ತಂಗಿ ಎಲ್ಲರೊಡನೆಯೂ ಕೇಳಿದಳು. ಯಾರೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಯಾರಿಗೂ ಅದು ಯಾವ ಮರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ತಂಗಿ ಅದನ್ನು […]

“ಏಯ್…ನಿಲ್ಲೋ, ನಿಲ್ಲೋ ಸಾವ್ಕಾರ!”- ಕಾರಿನ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಸಮೀಪದಿಂದಲೇ ಭರ್‍ರೆಂದು ಓಡಿ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ನೀಲಿ ಸ್ಕೂಟರಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾರು ಹಿಂದೋಡಿತು.  ಸ್ಕೂಟರಿನ ಪಕ್ಕ ನಿಂತಿತು. “ಏನಯ್ಯ, ನಡು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ […]