ವೆಂಕ ಬಂದು ಪದೇಪದೇ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಒಳ್ಳಯದನ್ನು ನಾನು ಕೊಡಿಸಿದರೆ ಸೈಯಲ್ಲ? ಅಂತಿಂತಹುದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆಯೆ? ಅದರ ತಾಯಿಗೆ ಹತ್ತನೆಯ ಕರುವಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಸೇರು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿದೆ. ಅದರದೇ ಕರು ಇದು. ಮೈಕೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡು […]
ಲೇಖಕ: ವೈದೇಹಿ
ಬರೀ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ
ಆ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದೇನೆ ಎಂದಳು ಚಿತ್ತಿ. ಅದು ನಡುಮನೆಯ ಗೋಡೆಗೆ ತಾಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಾಸು ಹಾಕಿದ್ದಳು; ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಮನೆಗಳ ಲಕ್ಷಣದಂತೆ. ಎಲ್ಲ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬೇಡ ಅಂತ ಕಂಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಬೇಕು ಬೇಕು […]
ಬಾಬುಲಿ, ತಾಯಿ ಮತ್ತು ನಸೀಬು
ನಾನು ಬಾಬುಲಿಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ಬಾಬುಲಿ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ತಾಯಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಾಬುಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ “ವಕೀಲರ ಮೆನಗೆ ಹಾಲು ಕೊಟ್ಟು ಬರಲು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ”, “ಅಂಗಡಿಗೆ ಬತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟು ಬರಲು ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ”, “ಡಾಕ್ಟರ ಮನೆಗೆ […]
ಒಂದು ಬಾಗಿಲ ಸದ್ದು
ನಾವೆಲ್ಲ ಮುಟ್ಟಬಾರದಂತೆ, ನಾವೆಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಸ್ತ್ರೀ, ಶೂದ್ರ, ಪತಿತ, ಷಂಡ, (ನಾವೆಲ್ಲಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಗುಂಪು) ವಿಷ್ಣುಶಂಕರರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಪೂಜಿಸಬಾರದು. ‘ಶಾಲಗ್ರಾಮ’ ಶಿಲಾರ್ಚನೆಗೂ ನಾವು ಅನರ್ಹರು! ಬೃಹನ್ನಾರದೀಯ, ಪದ್ಮಪುರಾಣ ಮುಂತಾದವನ್ನು ಅಧಾರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೀಗನ್ನುತ್ತಾರೆ. […]
ಸುಮ್ಮನಿರಲಾಗದ್ದು
ಈಗಲೂ ನಡುರಾತ್ರಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅದು ನೆನಪಾಯಿತೆಂದರೆ ನರ್ಮದಾ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ. ಸಟ್ಟಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಯಾರೊಡನಾದರೂ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ತಾನು ಕೂಡ. ಯಾರೊಡನೆ? ಏನಿಲ್ಲ, ಅದೇ. ಆ ಹೆಂಗಸು ಅವತ್ತು ರೈಲು ಹೊರಡುವಾಗಲೇ […]
ಕಾಣೆಯಾದವರು
ಯೋಚಿಸಿ ಬಗೆಹರಿಯದೆ ಲತಾ ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತು ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಬಂದು ಕುಳಿತಳು. ಮೈಮೇಲೆ ಪೇಪರು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಓದಲು ಹವಣಿಸಿ ಆಗದೆ ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಹಿಂದೆ ಒರಗಿದಳು. ಸೋಫಾದ […]
ಹಗಲು ಗೀಚಿದ ನೆಂಟ
ನೆಗಡಿ ಕವುಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಮೂಗು ಕಿತ್ತು ಒಂದೆಡೆ ಕುಕ್ಕಿ ಇಡಬೇಕೆಂಬಷ್ಟು. ಸಣ್ಣಗೆ ಜ್ವರದ ಬಿಸಿ ಇತ್ತು. ಬಾಗಿಲು ಸದ್ದಾಯಿತು. ತೆರೆದರೆ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನಿವೃತ್ತ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಹೇಳಬಹುದಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಚಪ್ಪತೆ ಮುಖ. ಬಚ್ಚಿ ಬತ್ತಿದ […]
ಗುಲಾಬಿ ಮೃದು ಪಾದಗಳು
ದಾರಿಯೇನೂ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಮನೆಗಳೂ, ಅದರೊಳಗಿರುವವರು ಮಾತ್ರ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ, ಪ್ರತಿದಿನದಂತೆ, ಆ ದಾರಿಗುಂಟ ಬರುವಾಗ ಒಂದು ರಿಕ್ಷಾ ಅವಳ ಬದಿಯಿಂದಲೇ ದಾಟಿತು. ಒಂದು ಮನೆ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತು. ರಿಕ್ಷಾದಿಂದ […]