ದ.ಬಾ.ಕು. ಮೂರಕ್ಷರವೆ ಸಾಕು: ದಣಿವುದೋರದ ಆ ಮುಖದ ಮುಗುಳುನಗೆ, ಸ್ನೇಹ ತುಂಬಿದ ಜೀಕು. ಕಣ್ಣಕಾಂತಿಗೆ ಏಕೆ ಬೇರೆ ಬಣ್ಣದ ಮಾತು? ಇರುವ ಕೊರಗೆಲ್ಲವನು ಸೋಸಿ ಕರಗಿಸಿ ತೆಗೆದ ಮನಸಿನುಲ್ಲಾಸ, ಮಣಿದು ಬದುಕದ, ಇದ್ದುದಿನಿ- ದಾಗಿಸುವ […]
ಮೋಹನ ಮುರಲಿ
ಯಾವ ಮೋಹನ ಮುರಲಿ ಕರೆಯಿತು ದೂರ ತೀರಕೆ ನಿನ್ನನು? ಯಾವ ಬೃಂದಾವನವು ಸೆಳೆಯಿತು ನಿನ್ನ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣ್ಣನು? ಹೂವು ಹಾಸಿಗೆ ಚಂದ್ರ ಚಂದನ ಬಾಹು ಬಂಧನ ಚುಂಬನ; ಬಯಕೆ ತೋಟದ ಬೇಲಿಯೊಳಗೆ ಕರಣಗಣದೀ ರಿಂಗಣ; […]
ನಮಿಸು: ಗೋವಿಂದ ಪೈ
ಕಣ್ಮುಟ್ಟ ಕಂಡಿಲ್ಲ; ಆದರು ಮನದೊಳೆಂದೊ ಮೂರ್ತಿಗೊಂಡಿದೆ ಚಿತ್ರ. ಎಲೆ-ಹೂವ ಕಂಡರೂ ಮೂಲ ಆಧಾರವನು ಕಾಂಬ ಕಣ್ಣಿನ ಹೊಳಪು. ಎಲ್ಲವನು ಎಣಿಸಿಟ್ಟ ಬೆಳ್ಳಿಯ ತಿಜೋರಿ. ಅಗೊ ನೆನಹು ಬೀಗದ ಕೈ, ನಮಿಸು: ಗೋವಿಂದ ಪೈ. ಮಾನವೀಯತೆಗೆ […]
ಉತ್ತಂಗಿಯವರನ್ನು ನೆನೆದು
ಉತ್ತಂಗಿ! ಜೀವನದ ಸತ್ಯದಿಂದೆತ್ತರಕೆ ಬೆಳೆದು ಬಾಗಿದ ವೃಕ್ಷ; ಎಲ್ಲ ಋತುಮಾನಕ್ಕು ಎದೆಗೊಟ್ಟು, ಎಂಥ ಕಾಲಕು ಚಿಗುರುನಗೆ ನಕ್ಕು ಹೂಗೊಂಚಲವ ಹಿಡಿದು; ಎಲೆಯ ಮರೆಗಿವೆ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತ ಹಣ್ಣುಗಳೆಷ್ಟೊ [ಇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರಾರು?] ಮನೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞಮೂರ್ತಿಯ ನಿಲವ […]
ಬರೀ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ
ಆ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದೇನೆ ಎಂದಳು ಚಿತ್ತಿ. ಅದು ನಡುಮನೆಯ ಗೋಡೆಗೆ ತಾಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಾಸು ಹಾಕಿದ್ದಳು; ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಮನೆಗಳ ಲಕ್ಷಣದಂತೆ. ಎಲ್ಲ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬೇಡ ಅಂತ ಕಂಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಬೇಕು ಬೇಕು […]
ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವನು
ಕಾಜಿನ್ನ ಜನಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುಚ್ಚು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ಹತ್ಯಾರಗಳು ಒಬ್ಬ ಹೇಡಿ ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಾವಿದನ ಬಳಿ ಹೋದ ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಿಂಹದ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸು ಎಂದ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಚ್ಚೆ […]
ಶತಾಯುಷಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯನವರು
ಘನತೆ-ಗೌರವ-ಸಮತೆಗಿಷ್ಟಗಲ ತೆರೆದ ಕಿವಿ. ಕ್ಷಿತಿಜದಂಚಿಗೆ ತಾಗಿ ಆಚೆ ಹೊಳೆಯುವ ದೃಷ್ಟಿ. ಯೋಜನೆಯ ಮೇಜು ಹಣೆ, ತುಟಿ-ವಿನಯ-ಸಂತುಷ್ಟಿ. ನೇರ ಬಾಳಿದ ಮೂಗು, ದುಡಿಮೆ-ದೀಕ್ಷಾ-ತವಸಿ. ಶುಭ್ರ ಜರಿಪೇಟೆ: ಮೇಧಾಕಿರೀಟ; ಶಾಂತರಸ. ಓರಣಕೆ ತೋರಣವಕಟ್ಟಿದುಡುತೊಡುಗೆ. ನಡಿಗೆ- ನೂರು ಸಂವತ್ಸರದ […]