ತೆಕ್ಕೆಯೊಳು ತಕ್ಕೈಸಿ, ತೆನೆತೆನೆ ಹಿಡಿದು ಹಿಗ್ಗಿ ನೆಟ್ಟಗೆ ಮೇಟಿ ಸುತ್ತ ಹಂತಿಯ ಕಟ್ಟಿ, ಹಾಡಿ ಬೆಳುದಿಂಗಳಿಗೆ, ತಿಕ್ಕಿಮುಕ್ಕಿ ಥಂಡಿಗೆ ತೀಡಿ, ಪ್ರಾಣವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ತೂರಿ, ನೆತ್ತರು ನುಗ್ಗಿ ಬಾಂದು-ಬದುವನು ಮೀರಿ, ಹೊಕ್ಕು ಹೊರಬಂದು ಒಕ್ಕಿ ಖಂಡುಗ […]
ಸಂಧ್ಯಾ ರಾಗ – ೨೪
ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗುಣಿಬಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅರ್ಧ ನರೆತ ತಲೆ, ಒಣಗಿ ಎಲುಬಿನ ಗೂಡಿನಂತಿದ್ದ ಮೆ, ಕೊಳಕಿನ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆ- ಇದೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಎಂದು ಯಾರೂ ನಂಬುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ರೆಲು ಸಿಕ್ಕಿದಲ್ಲಿ ಹತ್ತುವನು. […]
ವಿನೂತನ ಕವಿಯ ಕೈಫಿಯತ್ತು
“ಏನೋ ಚಂದ್ರ ಪೆಂಗ ನಾಚ್ಕೆ ಇಲ್ವೆ ನಿಂಗೆ!” ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಬಟ್ಟೆ ಬೆಳುದಿಂಗಳನು ಚೆಲ್ಲಿ ಹಾಳು ಮಾಡಿ, ಹತ್ತೀಬಿತ್ತುವದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಅದನೆಲ್ಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಭಟ್ಟೀ ಇಳಿಸಿ, ಗೊಟ್ಟಾ ಹಾಕು! ಅಜೀರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಝಾಡಿಸಿದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ ನಾವು […]
ಸಂಧ್ಯಾ ರಾಗ – ೨೩
ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದೇ ವೆಂಕಟೇಶನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದ ಜೀವವಿಮಾ ಕೆಲಸವಂತೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಯಾರನ್ನು ಕೇಳಿ ಹೋದರೂ ಅವರೇ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕಂಪನಿಯ ಏಜಂಟರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಜೀವವಿಮೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಪೇಟೆಯ ಜನಕ್ಕೆ […]
ಸಂಧ್ಯಾ ರಾಗ – ೨೨
ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಬೇರೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ನಿಂತಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲ. ಕುಳಿತಲ್ಲಿ ಕೂಡ. ದೇಹದ ಮೇಲಣ ಪರಿವೆಯಂತೂ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತ ಬಂತು. ಮೆಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆಯಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದೂ ಅವನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹುಚ್ಚನಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ಕ್ಷೌರಕಾಣದೆ ಮುಖವೆಲ್ಲಾ ಕೂದಲು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು. […]
ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ಯೋಧರು
ನುಗ್ಗಿದರು ಮುಂದೆ: ಬಾನ ಮಿಂಚಿಗೆ ಕಡೆದ ಸಿಡಿ- ಲಾಗಿ, ಗುರಿಯಿಟ್ಟ, ಗುಂಡು ವೈರಿಯೆದೆ ನೆಟ್ಟಗೆ ತಾಗಿ, ಭಾರತದ ದಶದಿಕ್ಕು ಒಂದ ನಿಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಗಿ; ಅಟ್ಟಿದರು, ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದರು ನಾಡಗುಡಿ ನಡುನೆತ್ತಿಯಲಿ ಮುಡಿದು: ಹುಟ್ಟಿದುದು ಸಾರ್ಥಕ- ವೆನಿಸಿ, […]
