ಅಮೃತಶಿಲೆಯಲ್ಲ, ಅರಸರಟ್ಟಹಾಸದ ಸ್ವರ್ಣ- ಸ್ಮಾರಕವಲ್ಲ- ಈ ಕವನ ಭವನದ ಎದುರು; ದಿನ ದಿನಕೆ ಮಾಸಿ ಬುರುಸುಗಟ್ಟುವದು ಕಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಮೆ; ನುಡಿಯೊಳಗೂ ಮತ್ತಿನಿತು ಹೊಳೆದು ಹೊಡಕರಿಸಿ ನಿಲ್ಲುವ ನೀನು; ಕಾಳಗದಲೆಲ್ಲ ವಿಗ್ರಹ ಹಾಳು. ಗಲಭೆಯಲಿ ಭಾರಿ […]
ವರ್ಗ: ಪದ್ಯ
ಮುಕ್ಕಿ ಮೊಗೆಯುವ ಕಾಲ!
೧ ಮುಕ್ಕಿಮೊಗೆಯುವ ಕಾಲ! ಮೊಂಡಗೊಳಿಸುವೆ ಸಿಂಹ ಪಂಜಗಳ; ನಿನ್ನಿಂದ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ತಾನೆ ನುಂಗುತಿಹುದೀ ಭೂಮಿ. ಉಗ್ರವ್ಯಾಘ್ರನ ಹರಿತ ಹಲ್ಲು ಕಿತ್ತೆಸೆವೆ. ಪುರಾತನ ಪಕ್ಷಿ ಫೀನಿಕ್ಸ್ ತನ್ನ ರಕ್ತದಿ ಬೂದಿ, ನಿನ್ನ ಪುಟಿಗಾಲಿನಲಿ ಹರ್ಷ-ದುಃಖದ […]
ಚೀನಾದ ಕಲಾವಿದರು ಮತ್ತು ಗ್ರೀಕ್ ಕಲಾವಿದರು
ಸುಲ್ತಾನನ ಎದರು ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ಚೈನಾದ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಜಗಳ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನಾವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿತ್ರಕಾರರು ಎಂಬ ಹಮ್ಮು ಜಗಳ ಪರಿಹರಿಸಲು ಸುಲ್ತಾನ ಎರಡೂ ಗುಂಪಿಗೆ ಎರಡು ಮನೆ ಕೊಟ್ಟು ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದ […]
ಹಳಕಟ್ಟಿಯವರು
ಯಾವುದೋ ಅಮೃತಗಳಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿತ್ತು ಹೂತಿಟ್ಟ ಹೊನ್ನಗಣಿ! ತೋಡಿದಿರಿ ಹಗಲಿರುಳು ಮೈಮರೆತು; ಹೊರದೆಗೆದು ಹೇರಿದಿರಿ ಬಂಡಿ ಬಂಡಿ ಚಿನ್ನದ ಅದಿರು; ಹಿಂಗಿತು ಹಸಿವು ನೀರಡಿಕೆ. ತಾಳೆಗರಿ ಗರಿಯೊಡೆದು ಮರಮರವೇರಿ ಕುಕಿಲಿ ಬೆಳಕನೆಚ್ಚರಿಸಿದವು; ನಡುವೆ […]
ಒಂದು ಚಂದ್ರ
ಕವಿಗಳ ಮನೆಯಂಕಣದ ಬಣ್ಣದ ಬೀಸಣಿಗೆ ನಡುವಿಂದ ತತ್ತರಿಸುತ್ತ ಹೊರ ಬಿದ್ದ ಚಂದ್ರ ಮೆಲ್ಲನಂಗಾಲನೂರಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದ ಅತ್ತಾ ಇತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತ ನೆರಳ ಚಿಂದಿಗಳ ಚಂದಾ ಎತ್ತುತ್ತ ಚಂದಾನೆ ಚಂದ್ರಾಮ ಕಂಪೌಂಡುಗಳೊಳಗೆ ಹಣುಕುತ್ತ ನಡೆದ ಎತ್ತಿದ ಹೂಗಳ […]
ದ.ಬಾ.ಕು. ಸ್ಮೃತಿ
ದ.ಬಾ.ಕು. ಮೂರಕ್ಷರವೆ ಸಾಕು: ದಣಿವುದೋರದ ಆ ಮುಖದ ಮುಗುಳುನಗೆ, ಸ್ನೇಹ ತುಂಬಿದ ಜೀಕು. ಕಣ್ಣಕಾಂತಿಗೆ ಏಕೆ ಬೇರೆ ಬಣ್ಣದ ಮಾತು? ಇರುವ ಕೊರಗೆಲ್ಲವನು ಸೋಸಿ ಕರಗಿಸಿ ತೆಗೆದ ಮನಸಿನುಲ್ಲಾಸ, ಮಣಿದು ಬದುಕದ, ಇದ್ದುದಿನಿ- ದಾಗಿಸುವ […]
ಮೋಹನ ಮುರಲಿ
ಯಾವ ಮೋಹನ ಮುರಲಿ ಕರೆಯಿತು ದೂರ ತೀರಕೆ ನಿನ್ನನು? ಯಾವ ಬೃಂದಾವನವು ಸೆಳೆಯಿತು ನಿನ್ನ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣ್ಣನು? ಹೂವು ಹಾಸಿಗೆ ಚಂದ್ರ ಚಂದನ ಬಾಹು ಬಂಧನ ಚುಂಬನ; ಬಯಕೆ ತೋಟದ ಬೇಲಿಯೊಳಗೆ ಕರಣಗಣದೀ ರಿಂಗಣ; […]
ನಮಿಸು: ಗೋವಿಂದ ಪೈ
ಕಣ್ಮುಟ್ಟ ಕಂಡಿಲ್ಲ; ಆದರು ಮನದೊಳೆಂದೊ ಮೂರ್ತಿಗೊಂಡಿದೆ ಚಿತ್ರ. ಎಲೆ-ಹೂವ ಕಂಡರೂ ಮೂಲ ಆಧಾರವನು ಕಾಂಬ ಕಣ್ಣಿನ ಹೊಳಪು. ಎಲ್ಲವನು ಎಣಿಸಿಟ್ಟ ಬೆಳ್ಳಿಯ ತಿಜೋರಿ. ಅಗೊ ನೆನಹು ಬೀಗದ ಕೈ, ನಮಿಸು: ಗೋವಿಂದ ಪೈ. ಮಾನವೀಯತೆಗೆ […]