ಮಿಂಚು-ಹುಳ

ಸಂದಿಹ ಸೂರ್‍ಯನ ನೆನಪಿಗೆ ಬಾನು ಎಣಿಸುವದಿರುಳೆಲ್ಲವು ತಾನು ಅಗಣಿತ ತಾರಾ ಜಪಮಾಲೆಯನು: * * * ದೇವ ತನ್ನಯ ತಾರೆ-ದೇಗುಲದಿ ಕಾಯುವನು. ತನ್ನ ಹಣತೆಯ ತನಗೆ ತರಲು ಮಾನವನು. * * * ಗಾಳಿಯಲಿ […]

ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ

ಏಕಿನಿತು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಿವಿಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿತಿರುವೆ ಮೃತ್ಯು, ಓ, ನನ್ನ ಮೃತ್ಯು! ಸಂಜೆಯಾಗುತ ಹೂವು ಬಾಡುತಿರಲು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಮರಳುತಿರೆ ದನಕರುಗಳು ಕಳ್ಳ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಡುತ ಬಂದು ನನ್ನೊಡನೆ ತಿಳಿಯದಾವುದೊ ಭಾಷೆ ನುಡಿಯುತಿರುವೆ. ಜೋಂಪಿಸುವ ಕಲರವದ, ತಣ್ಣಗಿನ ಮುತ್ತುಗಳ […]

ನೂರು ವರುಷದ ಮೇಲೆ

ನೂರು ವರುಷದ ಮೇಲೆ ಆ ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳ- ನೋಡುತಿಹ ಓದುಗನೆ ನೀನು ಯಾರು? ಈ ವಸಂತದ ವಿಪುಲ ವೈಭವದ ಸಿರಿಯಿಂದ ಕಳುಹಲಾರೆನು ಹೂವನೊಂದಾದರೂ. ಬಾನಿನಂಚಿಗೆ ತೇಲುತಿರುವ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಕಳಿಸಲಾರೆನು ಹೊನ್ನಿನೆಳೆಯೊಂದನು. ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲುಗಳನು ತೆರೆದು […]

ಪ್ರೇಮಿಯ ಮುಂದೆ ಪದ್ಯ ಓದಿದವನು

ನಲ್ಲನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ನಲ್ಲೆಯ ಬಳಿ ಬಂದ ಅವಳನ್ನು ತಬ್ಬುವ ಬದಲು ಜೇಬಿನಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ಪದ್ಯ ತೆಗೆದು ಓದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಅವಳ ಹಾವ ಭಾವ ಲಾವಣ್ಯ ವಿಲಾಸ ಎಲ್ಲ ಪರಿ ಪರಿಯಾಗಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ ಅವಳ ಮೇಲೆ […]

ಬೆಳಕು-ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ

ದಿನಗಳೆಲ್ಲವು ನನ್ನ ದಾರಿ ಗಾಬರಿಸಿಗೊಳಿಸಿ ಸೋಮಾರಿ ಧೂಳಿಯನ್ನೊಟ್ಟಬಹುದು; ಆದರೂ ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನೊಳಗೆ ಹುದುಗಿರುವ ಜೀವಾಳವನು ನಾನು ಕಾಣಲಿಹುದು. ಜೀವನದ ಆಳದಲ್ಲಡಗಿದಾನಂದವನು ನಾನೊಮ್ಮೆ ಕಡೆಮುಟ್ಟಿ ನೋಡಲಿಹುದು. ಸುಳುಹು-ಹೊಳವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನದನು ಕಂಡಿರುವೆ, ನನ್ನ ಮೇಲದರುಸಿರು ಹಾಸಿ […]

ನನ್ನ ಜೀವನದಿಂದ…..

ಜನಕೆ ಪೂಜಿಸಲೆಂದು ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಮೆಯನೊಂದು ನನ್ನ ಜೀವನದಿಂದ ರೂಪುಗೊಳಿಸೆ, ನನ್ನ ಮಣ್ಣನು, ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆಲ್ಲ ಬಣ್ಣಗನಸನು ಭ್ರಾಂತಿಗಳನು ತಂದೆ. ನನ್ನ ಜೀವನದಿಂದ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಮೂರ್‍ತಿಯನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ರೂಪುಗೊಳಿಸೆನ್ನಲು, ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದೆ ನಿನ್ನ ಅಗ್ನಿ, ಸತ್ಯತೆ, […]

ನೆರಳು-ಬೆಳಕು

ನಿನ್ನ ದೀಪವ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ನೀ ಹಿಡಿದಾಗ ಬೆಳಕು ಬೀಳುವುದೆನ್ನ ಮೊಗದ ಮೇಲೆ ಅದರ ನೆರಳಾಡುವದು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ. ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಿ ನಾನು ಪ್ರೇಮ ದೀಪವ ಹಿಡಿಯೆ ಅದರ ಬೆಳಕಾಗುವದು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಾನು ನಿಂತೆನು […]

ಮೋಡ ಉಸುರಿತು

ಮೋಡ ಉಸುರಿತು ನನಗೆ; “ನಾಶ ಹೊಂದುವೆನು”. ಇರುಳು ನುಡಿಯಿತು; “ನಾನು ಜಿಗಿವೆನರುಣೋದಯದ ಅಗ್ನಿ ಕುಂಡದೊಳು”. “ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತಿನಂತೆ ಮೌನದಲಿರುವೆ” ಒಡನುಡಿಯಿತಿಂದು ನೋವು. ನನ್ನ ಬಾಳೆನೆಗೆ ಹೇಳಿತು: “ಮಾನವತೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗುವನು” “ನನ್ನ ಬೆಳಕುಗಳೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ […]

ಹಾವಾಡಿಗ ಮತ್ತು ಹಾವು

ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವ ಹಾವಾಡಿಗ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೆಡೆತು ಹೋಗಿದ್ದ ಭಾರಿ ಹಾವೊಂದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದುಕೊಂಡ ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಬಾಗ್‌ದಾದ್ ನಗರಕ್ಕೆ ತಂದ ನಗರದ ಸೋಮಾರಿಗಳೆಲ್ಲ ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ನೆರೆದರು ಬಿಸಿಲಿನ […]

ಮೋಡಗಳು ನಾವು

ಬಾನು ತನ್ನನವರತ ನೀಲಿಮೆಯ ದಿಟ್ಟಿಸುತ ಕನಸುಗಳ ಕಾಣುತಿಹುದು; ಮೋಡಗಳು ನಾವದರ ವಿಪರೀತ ಹುಚ್ಚುಗಳು ನಮಗಿಲ್ಲ ಮನೆಯಾವುದೂ. ನಿತ್ಯತೆಯ ಮುಕುಟದಲಿ ನಕ್ಷತ್ರ ಹೊಳೆಯುತಿವೆ ಸ್ಥಿರ ಲಿಖಿತ ರೂಪವಿಹುದು; ನಮ್ಮದೋ ಬರಿ ಸೀಸಕಡ್ಡಿ ಬರೆದಂತಿಹುದು- ಮರು ಚಣದಿ […]