ಹಗ್ಗ ಹಾವಾದರೆ ಹಿಗ್ಗು ಹೂವಾದರೆ ಪ್ರಾಸ ಬದ್ಧ ಕವಿತೆ *****
ಲೇಖಕ: ಜಯಂತ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ
ಒಂದು ಚಂದ್ರ
ಕವಿಗಳ ಮನೆಯಂಕಣದ ಬಣ್ಣದ ಬೀಸಣಿಗೆ ನಡುವಿಂದ ತತ್ತರಿಸುತ್ತ ಹೊರ ಬಿದ್ದ ಚಂದ್ರ ಮೆಲ್ಲನಂಗಾಲನೂರಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದ ಅತ್ತಾ ಇತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತ ನೆರಳ ಚಿಂದಿಗಳ ಚಂದಾ ಎತ್ತುತ್ತ ಚಂದಾನೆ ಚಂದ್ರಾಮ ಕಂಪೌಂಡುಗಳೊಳಗೆ ಹಣುಕುತ್ತ ನಡೆದ ಎತ್ತಿದ ಹೂಗಳ […]
ಇಷ್ಟು ಇಷ್ಟೆಂದೇಕೆ?
ಇಷ್ಟು ಇಷ್ಟೆಂದೇಕೆ ಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವೆ ಮರೀ ಇದ್ದದ್ದು ಅರಿಯುವಾ ಜತೆಗೆ ಇಲ್ಲದ್ದೂ ಸರಿ ನೀನು ಇಷ್ಟೆಂದದ್ದು ಅವನಿಗಷ್ಟಾದೀತು ನಿನಗೆ ಇಶ್ಶಿಯಾದ್ದವಗೆ ಇಷ್ಟ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಸೂಜಿ ತುದಿಯಷ್ಟು ತೂತೊಳಗೆ ಜಗ ಹೊಕ್ಕು ಬರುವದು ಬಹಳೇ […]
ಕೋಟಿತೀರ್ಥ
ದಿಕ್ಕು ದಿಕ್ಕು ಹಾರುವ ಪಿಂಡದನ್ನ ತಿಂದು ಕೊಬ್ಬಿದ ಕಾಗೆಗಳ ಸರೀ ನೆರಳಡಿಗೆ ಮಡಿಸೀರೆ ಕೌಪೀನ ಒದ್ದೆ ಬೆನ್ನು ಬಿಳಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷೆ ಚರ್ಮ ಹರಗುತ್ತ ಹರಿದಾಗೆಲ್ಲ ಜನಿವಾರ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತ ಬಿಸಿಲು ಕಾಯಿಸುತ್ತ ಕೂತ ದಪ್ಪ […]
ರಂಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೇ
ಹಕ್ಕಿಗಳಿಲ್ಲಾ ರಂಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಲ್ಲಾ ರಂಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನವಿರು ನೀರಲ್ಲದ್ದಿ ಗಗನಕ್ಕೆ ನೆಗೆಯುವ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲಾ ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಗಾಳಿ ಹರಿಯುವದೇ ಇಲ್ಲಾ ಪಟ್ಟೆ ಪಟ್ಟೆ ಗರಿ ಕಣ್ಣು ಕೊಕ್ಕುಗಳು ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಕಾಳು ಹೆಕ್ಕಲಿಲ್ಲಾ ರಂಗನತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಬಾತು […]
ಒಂದು ಚರಮಗೀತೆ
ಹೊಳೆವ ಹೊಂಗನಸುಗಳ ಶಬ್ದ ಸಂಕೋಚಗಳ ದಟ್ಟ ನಟ್ಟಿರುಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು ಮಾತುಗಳು ಢಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ತೂತಾಗಿ ಕೂತು ಪರಡಿಗಳ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಬಣ್ಣದ ಕನ್ನಡಕ ಸುತ್ತಾಮುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಾ ಚಿನ್ಹೆಗಳ ಚಿಲಕ ಗೋದಾಮಿನ […]
