ವರ್ಗ: ಪದ್ಯ

ಚೈತ್ರನ ತನಿಸೆಳಕಿನ ಸೋಂಕಿಗೆ ಮಧುಮಯವಾಗಿದೆ ಗಾಳಿ. ಥಳಥಳಿಸಿವೆ ಗಿಡದೆಲೆ ಹುಲ್ಲೂ ಹಸುರಿನ ಕಾಂತಿಯಲಿ. ಯಶವೆತ್ತಿಹ ದೇವತೆ ಈ ಹೊಸ ಹಸುರಿನ ರೂಪದಲಿ, ‘ಅವಿರ್’ ಹೆಸರಿನಲಿ. “ಆವಿರ್‍ಭೈಃ ನಮೋ ದೇವತಾ…. ತಸ್ಯಾ ರೂಪೇನೇಮೇ ಹರಿತಾ ಹರಿತಾಸ್ತ್ರಜಃ” […]

ಸಂದಿಹ ಸೂರ್‍ಯನ ನೆನಪಿಗೆ ಬಾನು ಎಣಿಸುವದಿರುಳೆಲ್ಲವು ತಾನು ಅಗಣಿತ ತಾರಾ ಜಪಮಾಲೆಯನು: * * * ದೇವ ತನ್ನಯ ತಾರೆ-ದೇಗುಲದಿ ಕಾಯುವನು. ತನ್ನ ಹಣತೆಯ ತನಗೆ ತರಲು ಮಾನವನು. * * * ಗಾಳಿಯಲಿ […]

ಏಕಿನಿತು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಿವಿಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿತಿರುವೆ ಮೃತ್ಯು, ಓ, ನನ್ನ ಮೃತ್ಯು! ಸಂಜೆಯಾಗುತ ಹೂವು ಬಾಡುತಿರಲು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಮರಳುತಿರೆ ದನಕರುಗಳು ಕಳ್ಳ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಡುತ ಬಂದು ನನ್ನೊಡನೆ ತಿಳಿಯದಾವುದೊ ಭಾಷೆ ನುಡಿಯುತಿರುವೆ. ಜೋಂಪಿಸುವ ಕಲರವದ, ತಣ್ಣಗಿನ ಮುತ್ತುಗಳ […]

ನೂರು ವರುಷದ ಮೇಲೆ ಆ ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳ- ನೋಡುತಿಹ ಓದುಗನೆ ನೀನು ಯಾರು? ಈ ವಸಂತದ ವಿಪುಲ ವೈಭವದ ಸಿರಿಯಿಂದ ಕಳುಹಲಾರೆನು ಹೂವನೊಂದಾದರೂ. ಬಾನಿನಂಚಿಗೆ ತೇಲುತಿರುವ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಕಳಿಸಲಾರೆನು ಹೊನ್ನಿನೆಳೆಯೊಂದನು. ನಿನ್ನ ಬಾಗಿಲುಗಳನು ತೆರೆದು […]

ದಿನಗಳೆಲ್ಲವು ನನ್ನ ದಾರಿ ಗಾಬರಿಸಿಗೊಳಿಸಿ ಸೋಮಾರಿ ಧೂಳಿಯನ್ನೊಟ್ಟಬಹುದು; ಆದರೂ ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನೊಳಗೆ ಹುದುಗಿರುವ ಜೀವಾಳವನು ನಾನು ಕಾಣಲಿಹುದು. ಜೀವನದ ಆಳದಲ್ಲಡಗಿದಾನಂದವನು ನಾನೊಮ್ಮೆ ಕಡೆಮುಟ್ಟಿ ನೋಡಲಿಹುದು. ಸುಳುಹು-ಹೊಳವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನದನು ಕಂಡಿರುವೆ, ನನ್ನ ಮೇಲದರುಸಿರು ಹಾಸಿ […]